Spiegel

Ik geef toe...ik heb wel wat stress voor deze reis.

Gedachten malen door mijn hoofd en er heerst onrust in mijn lijf...

De vliegtuigreis is ook wat turbulent.
Ik probeer mezelf en mijn gedachten tot rust te brengen. Het lukt.

ET703, onze vlucht, kalmeert ook...
Is dit mijn spiegel?

Vliegroute

Op 30 juni 2012 vertrekken we in Zaventem richting Adis Ababa, Ethiopie, met tussenstop in Milaan om bij te tanken.
Na 3u vertrekken we naar Brazzaville.

In totaal duurt de reis 18u...vermoeiend dus...

Explosie Congo-Brazzaville: Artsen Zonder Grenzen ondersteunt de ziekenhuizen waar de gewonden verzorgd worden | Artsen Zonder Grenzen

Explosie Congo-Brazzaville: Artsen Zonder Grenzen ondersteunt de ziekenhuizen waar de gewonden verzorgd worden | Artsen Zonder Grenzen

Eén van de grotere organisaties: Memisa

Kleine projecten...grote organisaties...

Graag wil ik mijn project indienen bij Memisa...duimen op goed geluk!

http://www.tvoost.be/nl/2012-06-05/elke-minuut-sterft-er-een-moeder-in-het-kraambed/#.T85w9B0gOlc.facebook

Mijn koninkrijk voor een ....glimlach!

Er bestaat zoiets als een universele wet, een wet van oorzaak en gevolg.

Laatst was ik op een bijeenkomst voor vrouwen, genoemd "soirée des anciennes". Wie wou, mocht een sketch of lied of...naar voor brengen. Ik heb gezongen. Eigenlijk was ik een beetje overstelpt door het grote publiek, maar toch heb ik de moed gevonden om...

Ik heb mijn publiek het beste gegeven van mezelf: een glimlach. Kort daarop, ontmoet ik iemand van deze vrouwen en, wat schenkt zij mij...? Een hele, mooie, hartverwarmende glimlach!

Dit is één van de redenen waarom Afrika mij zo aantrekt: de hartverwarmende glimlach van haar volk!

Maya Maya Airport, Congo Brazzaville

Maya Maya, ...doet mij denken aan de Mayas van Zuid Amerika...een verband?

Een vreemd gevoel

Ik heb een vreemd gevoel...ik kan het niet verklaren...

Het is nog staan in een realiteit die de jouwe is: opstaan uit een vertrouwd bed, leven en werken in ruimten en op plaatsen die je door en door kent.

En dan,...omwille van alle voorbereidingen van een reis naar een ongekend land, waar je één maand lang je nuttig gaat maken, begint je verbeelding te werken.
Hoe gaat het zijn? Wat gaat men van mij verwachten? Hoe zal het leven er verlopen? Zal het lukken als vrouw in deze ongekende wereld? En nog zoveel vragen...

Mijn geest probeert er een antwoord op te plakken. En,...nog positief ook!
Je zal er nieuwe mensen ontmoeten, vrienden maken, proeven en genieten van nieuwe dingen...ook al zullen ze niet altijd zijn zoals je verwacht had en zullen de omstandigheden hard zijn.

Ik probeer het beeld vorm te geven. Net als de zwangerschap van een kind...

Ik heb een vreemd gevoel...zwanger van een droom...